|
|
|
WZORZEC RAS
American Staffordshire Terrier
Kraj pochodzenia:
Stany Zjednoczone (USA)
Użytkowanie:
terrier
Klasyfikacja FCI:
grupa III teriery, sekcja 2 teriery typu bull
Wygląd ogólny:
Jak na swoje wymiary pies ten powinien sprawiać wrażenie
wyjątkowo silnego. Jego
budowa jest mocna, muskulatura wydatna, a jednak jest zwinny i elegancki. Żywo
reaguje na otoczenie. Zwarty, krępy ale nie wysokonożny lub lekkiej konstrukcji.
Jego odwaga jest przysłowiowa.
Głowa: Średniej
długości, kufa i mózgoczaszka są głębokie. Mózgoczaszka szeroka. Stop wyraźnie
zaznaczony. Trzewioczaszka : Trufla nosowa tylko czarna. Kufa średniej długości,
zaokrąglona w górnej części, jej linia pod oczami zdecydowanie załamuje się.
Wargi przylegające nie obwisłe. Uzębienie- dobrze zarysowana szczęka, żuchwa
mocna o dużej sile uchwytu. Siekacze szczęki są w ścisłym zwarciu z zewnętrzną
stroną siekaczy żuchwy. Policzki o bardzo uwydatnionym umięśnieniu.
Oczy:
Ciemne, okrągłe, głęboko osadzone, szeroko rozstawione.
Powieki nie mogą być różowe.
 Uszy:
Wysoko osadzone, kopiowane lub pozostawione naturalne.
Preferowane są uszy nie przycięte, które powinny być krótkie, w kształcie płatka
róży lub półuniesione. Wiszące uszy są wadliwe.
Szyja: Mocna
lekko łukowato wygięta, zwęża się stopniowo od łopatek ku głowie. Jest średniej
długości, sucha , bez podgardla.
Tułów:
Linia górna - grzbiet dość krótki. Lekko opada od kłębu do
zadu. Zad krótki i łagodnie ścięty ku nasadzie ogona. Lędźwie lekko uwypuklone.
Klatka piersiowa głęboka i szeroka, dobrze wysklepione żebra, które są ścisłe i
daleko zachodzą do tyłu.
Ogon:
Krótki w porównaniu z wielkością psa, nisko osadzony,
zwężający się ku koniuszkowi. Nie jest zakręcony, ani noszony powyżej linii
grzbietu. Nie kopiowany.
Kończyny:
Przednie
- powinny być proste o mocnej kości. Łopatki silne i
umięśnione. Kości łopatek szerokie i skośnie ułożone. Śródręcza pionowo
ustawione.
Tylne - mocno umięśnione.
Stawy skokowe nisko umiejscowione, nie wykrzywione ani do wewnątrz ani do
zewnątrz.
Łapy średniej wielkości, o dobrze
wysklepionych, zwartych palcach.
Ruch:
Elastyczny. Inochód i toczący się chód są wadliwe.
Okrywa włosowa:
Włos krótki, przylegający, twardy w dotyku, błyszczący.
Umaszczenie-każda maść jednolita, wielokolorowa lub łaciata jest dopuszczalna.
Niepożądana jest jednak czarna podpalana, czekoladowa i biała, jeśli biel
obejmuje ponad 80% powierzchni ciała.
Wielkość:
Wzrost i waga powinny iść w parze. Idealna wysokość w
kłębie wynosi dla psa 46-48 cm dla suki 43-46 cm
 Wady:
Wszelkie odchylenie od
powyższego wzorca traktowane są jako wady i oceniane w zależności od ich
stopnia: trufla nosowa barwy cielistej, przodozgryz lub tyłozgryz, jasne oczy,
brodawki na powiekach, zbyt długi źle noszony ogon.
Uwaga
– samce muszą mieć dwa normalnie rozwinięte jądra
umieszczone w worku mosznowym.
FCI
Standard nr 286 z dnia 01.12.1997
Staffordshire
Bull Terrier
Kraj pochodzenia:
Wielka Brytania (GB)
Użytkowanie: terrier
Klasyfikacja FCI: grupa
III teriery, sekcja 2 teriery typu bull
Wygląd ogólny:
Staffordshire Bull Terrier jest psem gładkowłosym.
Powinien wykazywać wielką siłę w
stosunku do swego wzrostu, być muskularnym, ale jednocześnie aktywnym i zręcznym
zwierzęciem.
Charakterystyka:
Swojej historii zawdzięcza współczesny Staffordshire
Bull Terrier nieposkromioną odwagę, wielką inteligencję i wytrzymałość. Cechy te
idą w parze z uczuciowością i przywiązaniem do przyjaciół, zwłaszcza do dzieci.
Jego spokój, jeżeli pies nie jest w akcji, oraz stateczny i wierny charakter
czynią zeń doskonałego psa wszechstronnie użytkowego.
Temperament: Śmiały,
nieustraszony, można na nim w pełni polegać.
Głowa i czaszka:
Krótka, głęboka z szeroką czaszką. Mocno zaznaczone mięśnie policzkowe, wyraźny
stop, krótka kufa, nos czarny.
 Oczy:
Ciemne są preferowane, ale mogą, w pewnej mierze,
harmonizować z barwą maści psa. Są one okrągłe, średniej wielkości, osadzone w
taki sposób, aby pies patrzył na wprost.
Uszy: Noszone w
pączek róży lub półstojące, nieduże. Uszy całkowicie stojące lub całkiem wiszące
są wadą.
Pysk: Wargi zwarte
i czyste. Szczęki mocne, duże zęby z doskonałym, prawidłowym i pełnym zgryzem
nożycowym.
Szyja: Umięśniona,
raczej krótka, o prostej linii, stopniowo rozszerzająca się w kierunku ramion.
Kończyny:
Przednie –
powinny być proste, o mocnym kośćcu, dość szeroko rozstawione, o dobrze
związanych łopatkach, nie wykazują pod żadnym względem znaków słabości w rejonie
nadgarstka i śródręcza.
Poczynając od śródręcza łapy zwrócone są lekko na zewnątrz.
Tylne - powinny być dobrze umięśnione. Stawy
skokowe niskie, kolana dobrze ukątowane. Kończyny tylne oglądane z tyłu powinny
być równoległe.
Tułów: Powinien
być zwarty o równej górnej linii. Szeroki front, głęboka klatka piersiowa, żebra
dobrze wysklepione. Dobrze umięśniony.
Łapy:
Silne, średniej wielkości, mocno stojące. U psów o
jednolitej szacie paznokcie powinny być koloru czarnego.
Ogon: Średniej
długości, nisko osadzony, zwężający się ku dołowi i noszony raczej nisko. Nie
powinien być zbytnio podwinięty. Jego kształt można porównać do ramienia pompy z
dawnych czasów.
 Ruch:
Swobodny, zwinny i mocny, oszczędny w wysiłku,
nogi poruszające się równolegle, patrząc zarówno od frontu, jak i od tyłu.
Dostrzegalny napęd tylnych kończyn.
Sierść: Włos
gładki, krótki, przylegający do skóry.
Maść: Czerwona,
płowa, biała, czarna lub błękitna, a także łaciata w którymś z podanych wyżej
kolorów. Może także być pręgowana. Maści czarna podpalana oraz wątrobiana nie
powinny być poszukiwane.
Wielkość: Waga:
psy - 12,5 do 17 kg (28-38 lbs), suki - 11 do 15,5kg (24-34 lbs). Pożądana
wysokość (w kłębie) to 35,5 do 40,5 cm (14-16"). Wysokość powinna być
odpowiednia do wagi psa.
Wady: Obniżają
ocenę zależnie od stopnia ich wyrażenia: oczy jasne, oprawa oka różowa, ogon
zbyt długi lub zbyt zakręcony; niezgodność z limitami wzrostu i wagi; uszy
całkowicie obwisłe lub stojące; przodozgryz lub tyłozgryz. Psy, mające którąś z
wymienionych niej wad, nie mogą być nagradzane: różowy nos, znaczny przodozgryz:
kiedy szczęka dolna jest tak wysunięta, że dolne siekacze nie stykają się z
siekaczami górnymi; znaczny tyłozgryz: kiedy szczęka górna jest o tyle dłuższa,
że siekacze górne nie stykają się z dolnymi.
Ch. Queentesencja Nefretette
Staff-Ka FCI & Int. Ch. Staffkar
Uwaga - Samce powinny mieć oba jądra normalnie
wykształcone, całkowicie umiejscowione w mosznie.
FCI
Standard nr 76 z 24.06.1987 |
|
